|
Stefan Kuryłowicz, Prezes
Stefan Kuryłowicz, Prof. nzw. dr hab. architekt SARP
Szef i główny projektant Autorskiej Pracowni Architektury Kuryłowicz & Associates.
Kierownik Pracowni Projektowania Przemysłowego i Wielkoprzestrzennego.
Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej 1972, doktorat 1990, dr habilitowany 2001, uprawnienia projektowe 1980, założyciel i główny projektant Autorskiej Pracowni Architektury Kuryłowicz & Associates, członek Grup Roboczych Warunków Wykonywania i Rola Architekta Międzynarodowej Unii Architektów, sekretarz Sekcji Architektury Komitetu Urbanistyki i Architektury Polskiej Akademii Nauk w latach 1994 - 97, Rzecznik Praw Architekta OW SARP od roku 1989, członek Prezydium Zarządu Oddziału Warszawskiego SARP w latach 1976 - 81 i Prezydium Zarządu Głównego Stowarzyszenia w latach 1981 - 92, Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Izby Architektów.
" Focus ma powierzchnię całkowitą równą 62.000 m2, to jest porównywalną z obszarem zajmowanym przez warszawską Starówkę, gdzie odległość pomiędzy Placem Zamkowym a Barbakanem nie przekracza 350 metrów, a pomiędzy biegnącymi wzdłuż ulicy Podwale murami a ulicą Brzozową 200 metrów.
Zbliżona do liczby mieszkańców Starego Miasta będzie też ilość zatrudnionych w nim pracowników i odwiedzających budynek interesantów.
Pracując nad projektem mieliśmy świadomość, że budynek ma ogromną skalę i bez względu na nasze ewentualne starania aby ją minimalizować, będzie zawsze zauważalny i rozpoznawalny przez swą masę, wielkość i sam fakt powstania. Będzie odstawał od swego otoczenia, lecz zarazem nadawał mu nową wartość i skalę. Będzie zauważalny i rozpoznawalny nie tylko w swym bezpośrednim otoczeniu, lecz w skali szerszej, w obszarze całego miasta.
Stąd też projektując budynek Focus, jego bryłę i wewnętrzną strukturę kształtowaliśmy go jako odrębny organizm, stosując elementy i dążąc do nadania mu cech odnajdowanych w planach i strukturach dawnych miast (…).
Architekturę budynku kształtowaliśmy ze świadomością, że jego znaczenie dla otaczającej go przestrzeni będzie silne bez względu na rodzaj zastosowanego detalu i tektonikę elewacji. Elementem decydującym będzie jego skala i nadnaturalna dla miejsca budowy kubatura.
Przyjęliśmy, że wielkość detali i zastosowane w kształtowaniu fasad materiały muszą także mieć odniesienie do skali miasta nie zaś samego budynku i jego bezpośredniego otoczenia.
Dyskutując nad sposobem ukształtowania wnętrz budynku, doszliśmy do wniosku, że jego wielkość i wynikające z niej odległości tworzących go komponentów, eliminują naturalną przy projektowaniu budynków mniejszych potrzebę zachowania spójności pomiędzy sposobem kształtowania elewacji zewnętrznych a charakterem wnętrz.
Wnętrze budynku stało się niezależnym od fasady bytem (…). Mając świadomość, iż budynek zostanie ukończony i przekazany w użytkowanie w pierwszym roku trzeciego tysiąclecia, przyjęliśmy, iż musi on w swych rozwiązaniach odpowiadać wyzwaniom stawianym przed architekturą przełomu tysiącleci.
Musi zapewnić jego użytkownikom wpływ na warunki klimatyczne wewnątrz budynku a więc możliwość regulacji temperatury, intensywności wentylacji i nasłonecznienia a w konsekwencji na ekonomiczne i efektywne dysponowanie środkami energetycznymi." Stefan Kuryłowicz |
